சங்கத்தமிழ் 4- ஆசாரக் கோவை - பெருவாயின் முள்ளியார் -67
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 67 :
தமக்குற்ற கட்டுரையும், தம்மின் பெரியார்
உரைத்ததற் குற்ற உரையும், அஃதன்றிப்
பிறர்க்குற்ற கட்டுரையும் சொல்லற்க. சொல்லின்
வடுக்குற்றம் ஆகிவிடும்.
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 67 :
தமக்குற்ற கட்டுரையும், தம்மின் பெரியார்
உரைத்ததற் குற்ற உரையும், அஃதன்றிப்
பிறர்க்குற்ற கட்டுரையும் சொல்லற்க. சொல்லின்
வடுக்குற்றம் ஆகிவிடும்.
பேசக்கூடாத மூன்று வகையான பேச்சுகள் என்னவென்பதையும், அவ்வாறு பேசினால் ஏற்படும் தீமையையும் விளக்குகிறது. இது ஒருவரின் மதிப்பை நிலைநிறுத்த உதவும் ஒரு முக்கியமான ஒழுக்க நெறி.
1. தமக்குற்ற கட்டுரையும்: ஒருவருக்குத் தாம் சம்பந்தப்பட்ட இரகசியமான விஷயங்கள், சொந்தக் கதைகள், அல்லது தனிப்பட்ட அனுபவங்கள் ஆகியவற்றைப் பற்றிப் பேசக் கூடாது. இவை பெரும்பாலும் மற்றவர்களுக்குத் தேவையற்றதாகவோ அல்லது விவாதத்திற்குரியதாகவோ மாறலாம்.
2. தம்மின் பெரியார் உரைத்ததற்கு உற்ற உரையும்: தம்மைவிட வயதில், அறிவில், அல்லது பதவியில் உயர்ந்தவர்கள் (பெரியோர்) பேசிய (முக்கியமான) விஷயங்களை, அதைப்பற்றி உரிய அதிகாரமில்லாமல் அல்லது அனுமதி இல்லாமல் மற்றவர்களிடம் பேசக் கூடாது. இது பெரியோரின் நம்பிக்கையையும் மரியாதையையும் கெடுக்கும்.
3. அஃதன்றிப் பிறர்க்குற்ற கட்டுரையும் சொல்லற்க: அதுமட்டுமல்லாமல், மற்றவர்களைப் பற்றிய தனிப்பட்ட விஷயங்கள், இரகசியங்கள் அல்லது அவதூறான பேச்சுகளை (புறம் பேசுதல்) பேசக் கூடாது.
சொல்லற்க. சொல்லின் வடுக்குற்றம் ஆகிவிடும்: இந்த மூன்று வகையான பேச்சுகளையும் பேசவே கூடாது. அவ்வாறு பேசினால், அது வடுவாக (களங்கமாக) மாறி, பெரிய குற்றமாகிவிடும். ஒருவரின் மதிப்புக்கு இழுக்காகிவிடும்.
ஒருவர் தன்னைப் பற்றிய தனிப்பட்ட இரகசியங்கள், பெரியோர் பேசிய முக்கியமான விஷயங்கள், மற்றும் பிறரைப் பற்றிய இரகசியங்கள் அல்லது புறம்பேச்சு ஆகியவற்றை ஒருபோதும் பேசக் கூடாது. அவ்வாறு பேசினால், அது அவர்களின் நற்பெயருக்குக் களங்கத்தை ஏற்படுத்தி, பெரிய தவறாகக் கருதப்படும்.
This verse explains three types of speech that should be avoided and the harm that results from engaging in such talk. It presents a crucial ethical guideline for maintaining one's reputation.
1. One should not speak about one's own private matters, personal stories, or individual experiences. These can often be unnecessary for others or lead to unnecessary discussions.
2. One should not speak about (important) matters discussed by those superior in age, knowledge, or position (elders), especially without proper authority or permission. This can betray the trust and respect of elders.
3. Furthermore, one should not speak about others' private matters, secrets, or spread slanderous talk (backbiting).
These three types of speech should never be uttered. If one does speak them, it will become a blemish (a stain on one's character) and a grave fault. It will bring dishonor to one's reputation.
One should never speak about their own personal secrets, important matters discussed by elders, or others' secrets/slanderous gossip. If one does, it will tarnish their good name and be considered a serious wrongdoing.
One should never speak about their own personal secrets, important matters discussed by elders, or others' secrets/slanderous gossip. If one does, it will tarnish their good name and be considered a serious wrongdoing.
Post a Comment