சங்கத்தமிழ் 4- ஆசாரக் கோவை - பெருவாயின் முள்ளியார் -36
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 36 : தவிர்க்க வேண்டிய சில
சுடரிடைப் போகார்: சுவர்மேல் உமியார்;
இடரெனினும் மாசுணி தங்கீழ்மேற் கொள்ளார்;
படைவரினும் ஆடை வளியுரைப்பப் போகார்;
பலரிடை ஆடை உதிராரே; என்றும்
கடனறி காட்சி யவர்.
(ஒழுக்கம் உள்ளவர்கள்) நெருப்பு அல்லது விளக்குகளுக்கு இடையில் (அல்லது அவற்றைத் தாண்டி) போக மாட்டார்கள்; சுவர் மீது எச்சில் உமிழ மாட்டார்கள்; சிரமம் ஏற்பட்டாலும், அழுக்கு ஆடையை தங்கள் கீழ்ப்பகுதியிலோ அல்லது மேல்பகுதியிலோ அணிய மாட்டார்கள் (அதாவது சுத்தமான ஆடையையே உடுத்துவார்கள்); பகைவர்கள் (படை) தாக்க வந்தாலும் கூட, காற்று அடிக்கும்போது ஆடை (உடலைவிட்டு விலகி) அசைந்து, தங்கள் உடலின் பகுதிகள் வெளிப்பட்டால், அவர்கள் அப்படியே போக மாட்டார்கள் (அதாவது, ஆடையைச் சரிசெய்து கொள்வார்கள்); பலர் இருக்கும் இடத்தில் தங்கள் ஆடையைக் கழற்ற மாட்டார்கள்; இத்தகையவர்களே எப்போதும் தங்கள் கடமையை அறிந்த தூய அறிவினை உடையவர்கள்.
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 36 : தவிர்க்க வேண்டிய சில
சுடரிடைப் போகார்: சுவர்மேல் உமியார்;
இடரெனினும் மாசுணி தங்கீழ்மேற் கொள்ளார்;
படைவரினும் ஆடை வளியுரைப்பப் போகார்;
பலரிடை ஆடை உதிராரே; என்றும்
கடனறி காட்சி யவர்.
(ஒழுக்கம் உள்ளவர்கள்) நெருப்பு அல்லது விளக்குகளுக்கு இடையில் (அல்லது அவற்றைத் தாண்டி) போக மாட்டார்கள்; சுவர் மீது எச்சில் உமிழ மாட்டார்கள்; சிரமம் ஏற்பட்டாலும், அழுக்கு ஆடையை தங்கள் கீழ்ப்பகுதியிலோ அல்லது மேல்பகுதியிலோ அணிய மாட்டார்கள் (அதாவது சுத்தமான ஆடையையே உடுத்துவார்கள்); பகைவர்கள் (படை) தாக்க வந்தாலும் கூட, காற்று அடிக்கும்போது ஆடை (உடலைவிட்டு விலகி) அசைந்து, தங்கள் உடலின் பகுதிகள் வெளிப்பட்டால், அவர்கள் அப்படியே போக மாட்டார்கள் (அதாவது, ஆடையைச் சரிசெய்து கொள்வார்கள்); பலர் இருக்கும் இடத்தில் தங்கள் ஆடையைக் கழற்ற மாட்டார்கள்; இத்தகையவர்களே எப்போதும் தங்கள் கடமையை அறிந்த தூய அறிவினை உடையவர்கள்.
பொறுப்புடைய அறிவுடையவர், ஒருவர் அமர்ந்து இருக்கும்பொழுது அவருக்கும் விளக்குக்கும் இடையில் போகமாட்டார்; சுவரின் மேல் எச்சில் உமிழமாட்டார்; இடர்வரினும் தன் அழுக்கான கீழ் ஆடையை மேலே உடுத்தார்; எவ்வளவு நெருக்கடி வந்தாலும் தாம் உடுத்தி இருக்கும் ஆடைக்காற்று பிறர் மேல் படுமாறு உராய்ந்து செல்ல மாட்டார்; பலர் முன்னிலையில் ஆடையை உதற மாட்டார். (அவிழ்த்து உடுத்த மாட்டார்.)
.
(Virtuous people) will not pass between flames or lights; they will not spit on walls; even if in distress, they will not wear dirty clothes on their lower or upper body (i.e., they will always wear clean clothes); even if enemies attack, they will not proceed if their clothes are moved by the wind, revealing parts of their body (i.e., they will adjust their clothing); they will not remove their clothes in front of many people; such individuals are always those who possess the pure knowledge of their duty/what is right.
This poem is about one's public conduct, emphasizing dignity, cleanliness, self-restraint, and a sense of self-preservation.
Post a Comment