சங்கத்தமிழ் 4- ஆசாரக் கோவை - பெருவாயின் முள்ளியார் -24\
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 24 : உண்ணும் போது
முன்துவ்வார் முன்னெழார் மிக்குறார், ஊணின்கண்
என்பெறினும் ஆன்ற வலமிரார், தம்மிற்
பெரியார்தம் பாலிருந்தக் கால்.
வயதிலோ, அறிவிலோ, அல்லது சமூக நிலையிலோ பெரியவர்கள் உடனிருக்கும்போது, (சிறியவர்கள்) அவர்களுக்கு முன்னால் உண்ணத் தொடங்க மாட்டார்கள்; அவர்கள் (உணவருந்தி முடிப்பதற்கு) முன்னால் எழுந்திருக்க மாட்டார்கள்; (உணவைப்) பெரிதாக மிகைப்படுத்திக் கொள்ள மாட்டார்கள் உணவருந்தும்போது அதாவது, தங்கள் வலதுபக்கத்திலோ அல்லது வசதியான இடத்திலோ அமர முயற்சி செய்ய மாட்டார்கள்.
பின்பற்ற வேண்டிய மரியாதை மற்றும் அடக்கம் பற்றிய மிக முக்கியமான சமூக விதிகளை விளக்குகிறது. இது ஒரு தனிநபரின் நல்லொழுக்கத்தையும், பெரியோர்களிடம் காட்ட வேண்டிய மரியாதையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
When elders (those superior in age, knowledge, or social standing) are present, (younger individuals) will not start eating before them; they will not rise before them (before the elders have finished eating); they will not overindulge (either by eating excessively or by exaggerating about the food); and no matter how excellent the food, they will not demand a comfortable/right-hand side seat (i.e., will not try to secure a more convenient or preferred spot), when those superior to them are present.
This poem elucidates crucial social rules regarding respect and humility to be observed at the dining table. It highlights an individual's virtuous character and the reverence to be shown towards elders.
In summary, this poem illustrates the virtues of humility, self-control, patience, and respect towards elders in a social context, particularly during meals.
Post a Comment