சங்கத்தமிழ் 4- ஆசாரக் கோவை - பெருவாயின் முள்ளியார் -35
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 35 : வாய் கழுவக்கூடாத நிலைகள்
நடைவரவு நீரகத்து நின்றுவாய் பூசார்;
வழிநிலை நீருள்ளும் பூசார்; மனத்தால்
வரைந்து கொண் டல்லது பூசார்; கலத்தினால்
பெய்பூச்சுச் சீரா தெனின்.
(நீர்நிலைகளைப் பயன்படுத்தும்போது) நீருக்குள் இறங்கி நின்று வாயைச் சுத்தம் செய்ய மாட்டார்கள்; (நீர் பாயும்) பாதையில் உள்ள நீரிலும் வாயைச் சுத்தம் செய்ய மாட்டார்கள்; (வாயைச் சுத்தம் செய்ய வேண்டிய இடம் மற்றும் முறையை) மனத்தால் நன்கு ஆராய்ந்து உறுதி செய்து கொண்ட பிறகேயன்றி வாயைச் சுத்தம் செய்ய மாட்டார்கள்; (ஏனெனில்) குவளை போன்ற பாத்திரத்தால் அள்ளிக் குடிக்கும் நீரை வாயில் பூசிக் (அலசி) சுத்தப்படுத்துவது சிறப்பாக இருக்காது (அதாவது, அது அசுத்தமான முறையாகும்).
பாத்திரத்தில் நீர் எடுத்து வாய் கழுவ வேண்டும். முடியாதபோது நீர்நிலையில் நின்று கொண்டோ நடந்து கொண்டோ வாய் அலம்புதல் கூடாது. மனத்தால் பத்துத் திசையும் மறைத்து அந்தரத்தில் செய்வதாகவே பாவித்து செய்ய வேண்டும்.
(When using water bodies), they will not clean their mouth while standing in flowing water; they will not clean their mouth in water found in pathways/channels; they will not clean their mouth unless they have mentally ascertained and decided upon the proper place and method; because rinsing the mouth with water scooped directly from a drinking vessel is not considered proper/hygienic.
This poem explains the correct and incorrect ways of cleaning one's mouth in relation to water bodies, emphasizing the importance of maintaining the purity of water sources.
Post a Comment