சங்கத்தமிழ் 4- ஆசாரக் கோவை - பெருவாயின் முள்ளியார் -34
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 34 : மலஜலம் கழிக்கும்போது
பத்துத் திசையும் மனத்தான் மறைத்தபின்
அந்தரத் தல்லால் உமிவோ டிருபுலனும்
இந்திர தானம் பெறினும் இகழாரே
தந்திரத்து வாழ்துமென் பார்.
(உடல் கழிவுகளை வெளியேற்றும்போது) பத்துத் திசைகளையும் '(பத்துத் திசைகள்' என்பவை எட்டு திசைகள் (வடக்கு, தெற்கு, கிழக்கு, மேற்கு, வடகிழக்கு, வடமேற்கு, தென்கிழக்கு, தென்மேற்கு) மற்றும் மேலும் கீழும் (ஆகாயம், பூமி) ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன) தனது மனத்தால் மறைத்த பிறகு, அதாவது உலகின் எந்தப் பகுதிக்கும் தீங்கு விளைவிக்காத வகையில் பார்த்து, வானவெளியில் (அந்தரத்தில்) அன்றி வேறு எங்கும், எச்சிலையும் (உமிழ்வு) சிறுநீர், மலம் ஆகிய இரண்டு கழிவுகளையும் (இருபுலனும்) சிந்த மாட்டார்கள். அவ்வாறு (சரியான முறையில் கழிவுகளை வெளியேற்றுவதால்) இந்திர பதவியை (தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனின் இடத்தை) பெற்றாலும், தங்கள் இந்த ஒழுக்கத்தைப் புகழ மாட்டார்கள் (இகழாரே - இகழ்ந்து பேசப்பட மாட்டார்கள், அதாவது புகழப்படுவார்கள்). தந்திரத்தால் (நல்லொழுக்க வழிமுறைகளால்) வாழ்வோம் என்று சொல்பவர்கள் இவர்களே.
இந்தப் பாடல் கழிவுகளை வெளியேற்றும் போது கடைபிடிக்க வேண்டிய மிக உயர்ந்த ஒழுக்க நெறியையும், அதைப் பின்பற்றுபவர்களின் மேன்மையையும் விளக்குகிறது. பத்துத் திசையும் மறைத்திருப்பதாக மனதில் பாவித்து அந்தரத்தில் செய்வதாக நினைத்து எச்சில் உமிழ்தலும் மலஜலம் கழித்தலும் செய்யவேண்டும்
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 34 : மலஜலம் கழிக்கும்போது
பத்துத் திசையும் மனத்தான் மறைத்தபின்
அந்தரத் தல்லால் உமிவோ டிருபுலனும்
இந்திர தானம் பெறினும் இகழாரே
தந்திரத்து வாழ்துமென் பார்.
(உடல் கழிவுகளை வெளியேற்றும்போது) பத்துத் திசைகளையும் '(பத்துத் திசைகள்' என்பவை எட்டு திசைகள் (வடக்கு, தெற்கு, கிழக்கு, மேற்கு, வடகிழக்கு, வடமேற்கு, தென்கிழக்கு, தென்மேற்கு) மற்றும் மேலும் கீழும் (ஆகாயம், பூமி) ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன) தனது மனத்தால் மறைத்த பிறகு, அதாவது உலகின் எந்தப் பகுதிக்கும் தீங்கு விளைவிக்காத வகையில் பார்த்து, வானவெளியில் (அந்தரத்தில்) அன்றி வேறு எங்கும், எச்சிலையும் (உமிழ்வு) சிறுநீர், மலம் ஆகிய இரண்டு கழிவுகளையும் (இருபுலனும்) சிந்த மாட்டார்கள். அவ்வாறு (சரியான முறையில் கழிவுகளை வெளியேற்றுவதால்) இந்திர பதவியை (தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனின் இடத்தை) பெற்றாலும், தங்கள் இந்த ஒழுக்கத்தைப் புகழ மாட்டார்கள் (இகழாரே - இகழ்ந்து பேசப்பட மாட்டார்கள், அதாவது புகழப்படுவார்கள்). தந்திரத்தால் (நல்லொழுக்க வழிமுறைகளால்) வாழ்வோம் என்று சொல்பவர்கள் இவர்களே.
இந்தப் பாடல் கழிவுகளை வெளியேற்றும் போது கடைபிடிக்க வேண்டிய மிக உயர்ந்த ஒழுக்க நெறியையும், அதைப் பின்பற்றுபவர்களின் மேன்மையையும் விளக்குகிறது. பத்துத் திசையும் மறைத்திருப்பதாக மனதில் பாவித்து அந்தரத்தில் செய்வதாக நினைத்து எச்சில் உமிழ்தலும் மலஜலம் கழித்தலும் செய்யவேண்டும்
(When disposing of bodily waste), after mentally considering all ten directions (to ensure no harm to any part of the world), they will not let their saliva (Umivōḍu) or their two excretions (Irupulaṇum - urine and feces) fall anywhere except, metaphorically, "in the sky" (Antharaththallāl), meaning in a proper, discreet manner that does not harm the environment or others. Even if they attain the abode of Indra (Indhira Thānam), they will not be scorned (Ikazhārē - implying they will be praised) for this conduct. These are the ones who claim to live by wisdom (Thanthiraththu) or proper methods.
This poem explains a very high standard of ethical conduct to be observed when disposing of waste, and highlights the virtues of those who follow it. It demonstrates a deep understanding of hygiene, environmental protection, and mental control.
In conclusion, this poem illustrates the highest form of personal hygiene, environmental protection, social responsibility, and mental discipline. It serves as a guide for how one should maintain both external purity and inner self-control.
Post a Comment