சங்கத்தமிழ் 4- ஆசாரக் கோவை - பெருவாயின் முள்ளியார் -13
• ஆசாரம் என்பது ஒழுக்கம் அல்லது நடத்தை. பெரியோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நெறியை பின்பற்றி ஒழுகுதல் ஒழுக்கம் ஆகும்.
• ஆசாரக்கோவை. திருக்குறள் போல பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களுள் இதுவும் ஒன்று.
• இந்நூலை இயற்றியவர் பெருவாயில் முள்ளியார் எனும் புலவர்.
பாடல் 13 : செய்யக்கூடாதன சில
நீருள் நிழற்புரிந்து நோக்கார், நிலமிராக்
கீரார், இராமரமும் சேரார், இடரெனினும்
நீர்தொடா தெண்ணெய் உரையார், உரைத்தபின்
நீர்தொடார், நோக்கார் புலை.
அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய சில ஒழுக்க விதிகள் மற்றும் எச்சரிக்கைகளைப் பட்டியலிடுகிறது:
1. நீருள் நிழற்புரிந்து நோக்கார்: நீர்நிலைகளில் (குளம், ஆறு போன்றவை) தன் நிழல் தெரியுமாறு குனிந்து பார்க்க மாட்டார்கள். இது நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்துவதைத் தவிர்க்கும் ஒரு சுகாதார விதியாக இருக்கலாம், அல்லது நீர்நிலைகளில் நிழலைப் பார்ப்பது சில சமயங்களில் அசுபமாகக் கருதப்பட்டது.
2. நிலமிராக் கீரார்: இரவில் தரையை (நிலம்) கீறி (தோண்டி) அசுத்தம் செய்ய மாட்டார்கள். அதாவது, இரவு நேரத்தில் மண்ணைக் கிளறுவது அல்லது குழி தோண்டுவது போன்ற செயல்களைத் தவிர்ப்பார்கள். இது இரவு நேரங்களில் நுண்ணுயிர்கள் மற்றும் பூச்சிகள் அதிகமாக இருக்கும் என்பதால் சுகாதாரமாக இருப்பதைக் குறிக்கலாம்.
3. இராமரமும் சேரார்: இடுகாட்டு மரங்களை (இராமரம்) நெருங்க மாட்டார்கள். இடுகாடு மற்றும் அங்குள்ள மரங்கள் அசுத்தம் நிறைந்தவையாகவும், துரதிர்ஷ்டத்தைத் தருபவையாகவும் கருதப்பட்டதால், அவற்றை அணுகுவதைத் தவிர்ப்பது வழக்கமாக இருந்தது.
4. இடரெனினும் நீர்தொடாதெண்ணெய் உரையார்: அவசரம் (இடர்) ஏற்பட்டாலும், நீர் தொடாமல் (குளிக்காமல்) எண்ணெய் தேய்த்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். அதாவது, எண்ணெய் தேய்த்து குளிக்கும்போது, எண்ணெய் தேய்த்த பின் கட்டாயம் நீராட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. அவசரம் காரணமாக நீராடாமல் எண்ணெயுடன் இருக்க மாட்டார்கள்.
5. உரைத்தபின் நீர்தொடார் நோக்கார் புலை: (எண்ணெய்) தேய்த்த பின் நீரில் (அசுத்தத்தை) பார்க்க மாட்டார்கள், இங்கு "நீர் தொடார்" என்பது எண்ணெயுடன் நீரைத் தொடுவதையோ அல்லது எண்ணெய்க் கழிவை நீரில் கலப்பதையோ தவிர்க்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கலாம்.. இந்த விதி தீட்டு மற்றும் தூய்மை பற்றிய சமூகக் கருத்துக்களைப் பிரதிபலிக்கிறது, குறிப்பாகப் பழங்கால சமூகப் படிநிலையின் அடிப்படையில் அமைந்தது.
சுருக்கமாக, இந்த விதிகள் தனிமனிதத் தூய்மை, சுற்றுப்புறத் தூய்மை, சில குறிப்பிட்ட இடங்களில் இருந்து விலகி இருத்தல், மற்றும் பண்டைய சமூகக் கருத்துக்களின் அடிப்படையில் தீண்டாமை கடைப்பிடித்தல் போன்றவற்றை வலியுறுத்துகின்றன.
This verse outlines several traditional rules of conduct concerning hygiene, environmental awareness, and social interactions, reflecting a strong emphasis on purity and appropriate behavior.
1. They do not bend over to look at their reflection in water bodies (like ponds or rivers). This could be a hygiene rule to avoid contaminating the water, or it might refer to a superstitious belief that seeing one's reflection in certain waters was inauspicious.
2. They do not scratch or dig the earth at night. This suggests avoiding disturbing the ground at night, possibly due to concerns about unseen creatures, spirits, or to maintain cleanliness as microorganisms and insects are more prevalent at night.
3. They do not approach trees in a cremation ground (Iraamaram). Cremation grounds and their associated trees were traditionally considered impure and inauspicious, and thus to be avoided.
4. Even in an emergency (இடர்), they do not apply oil without first touching water (bathing). This emphasizes that if one applies oil (especially for an oil bath), bathing is a mandatory follow-up. They would not remain with applied oil without having a bath, even if in a hurry.
5. After applying oil (and before bathing), they do not look into water (to avoid polluting it), and they do not look at untouchables (Pulai). The phrase "நீர் தொடார்" could mean avoiding contact with water (to not contaminate it with oil or an impure state) or not observing oneself in water. This last part reflects historical caste-based social norms of purity and untouchability, which are now largely discarded.
In summary, these rules emphasize personal hygiene, environmental cleanliness, avoidance of certain inauspicious places, and adherence to ancient social purity customs.
Post a Comment